«Мора Герадота» — ўражлівы прыродны феномен, ажываючы падчас вясновага разліву Прыпяці. Калі рака выходзіць з берагоў, яе воды расцякаюцца на многія кіламетры, ператвараючы пойму ў бязмежнае воднае прасторы. Пойменныя лясы напалову пагружаны ў ваду, і толькі асобныя астраўкі сухіх лугоў застаюцца над паверхняй, нібы малюсенькія выспы ў бязмежным моры.

Менавіта гэтыя астраўкі становяцца жыццёва важнымі месцамі для гнездавання шматлікіх кулікоў і іншых водна‑балотных птушак. Тут можна назіраць, як птушкі ўладкоўваюць гнёзды, выкормліваюць птушанят і пільна ахоўваюць сваё патомства — сапраўдная жывая лабараторыя прыроды, дзе кожны сезон разгортваецца драма працягу жыцця з птушыным шматгалоссе.

«Мора Герадота» дае магчымасць адчуць моц прыродных цыклаў і даведацца, як рака на час вяртае гэтыя землі ў стан старажытнага водна‑балотнага ландшафту, аб якім пісаў яшчэ антычны гісторык Герадот.