У Белавежскай пушчы ля дарогі часам можна ўбачыць паляны правільнай чатырохкутнай формы. Гэта месцы былых «Верхніх складоў» драўніны. У час Першай сусветнай вайны, калі ішла масавая нарыхтоўка лесу, на такія расчышчаныя ўчасткі звозілі ссечаныя дрэвы. Побач па прасецы праходзіла вузкакалейная чыгунка, па якой вывозіліся пушчанскія хвоі, дубы і іншыя каштоўныя драўніны.

Прайшло ўжо больш за сотню гадоў. Рэйкі вузкакалейкі даўно прыбралі, але паляны не зарастаюць лесам і застаюцца як шнары – напамінам пра цяжкія выпрабаванні, якія выпалі на долю Белавежскай пушчы. Сам жа тэрмін «Верхні склад» паходзіць з практыкі лесасплавных прац. У ранейшыя часы ствалы дрэў дастаўлялі на бераг ракі (Верхні склад), каб сплаўляць ніжэй па цячэнні. У ніжняй частцы ракі бярвення зноў збіралі ў штабелі (Ніжні склад), каб затым адвезці да месца далейшага прызначэння. Так, па сканчэнні гадоў, месцы часавага складавання драўніны, размешчаныя да асноўнага склада, сталі зваць верхнімі складамі.